Heilige Barbara

St. Barbara, patrones van  de mijnwerkers.

Barbara, dochter van een heidens edelman, Dioscorus genaamd, leefde in de 3e eeuw in Nicomedia in Klein-Azië, het huidige Turkije. Als jonge intelligente vrouw raakt ze geïnteresseerd in de Christelijke leer en raakt hier zo overtuigd van, dat ze zich door een priester laat dopen. Haar vader laat haar opsluiten in een toren om haar te vrijwaren van verder ongewenst gezelschap.

Barbara laat een derde raam aanbrengen in de torenkamer om zo voortdurend aan Gods Drievuldigheid te denken. Haar vader wordt hierover zó kwaad, dat hij haar door een heidens rechter laat veroordelen. Er volgen vreselijke martelingen maar Barbara doorstaat alles en blijft haar geloof  standvastig getrouw. Tenslotte wordt ze, in het jaar 306, door haar vader met een zwaard onthoofd. Maar deze ontloopt zijn straf niet en wordt na zijn wandaad dodelijk door een bliksemstraal getroffen.

Sinds het uitvinden van de kunstmatige bliksem en donderslag: het buskruit, is Barbara patrones van de mensen die in hun beroep met springstof of buskruit om moeten gaan. In het begin van de 17e eeuw wordt buskruit voor vredesdoeleinden en voor het eerst in de ondergrondse werken gebruikt om gangen te drijven en vooral ook om ertsen los te schieten.

De verering van de heilige martelares heeft lang in het teken gestaan van de patrones tegen een plotselinge en daarom onvoorbereide dood.

Toen springstof in het moderne mijnbedrijf ook steeds meer gebruikt werd kreeg Barbara haar speciale rol van beschermvrouwe van de mijnwerkers.

 

 

 

Mijnwerkerskapel.nl